Położony jest on w Gdańsku, w dzielnicy Matarina. Niedaleko znajduje się wieś Rębiechowo i pod taką nazwą było one znane wcześniej. Lotnisko leży w sercu rejonu pomorskiego (od centrum Gdańska i Sopotu dzieli je 10 km, a od centrum Gdyni 23), na skrzyżowaniu ważnych dróg krajowych, dzięki czemu ułatwiony dostęp do niego ma duża liczba mieszkańców. Jego historia sięga roku 1919, kiedy to na bazie lotniska wojskowego Gdańsk-Wrzeszcz powstał lotniczy port cywilny. Już wtedy obsługiwał on połączenia z Berlinem, Lwowem czy Królewcem, a po drugiej wojnie światowej także z Warszawą czy Krakowem.

W latach 70. zdecydowano o zmianie lokalizacji z dzielnicy Wrzeszcz, która była otoczona zabudową mieszkalną na, wspomniane wcześniej, Rębiechowo. W nowym miejscu port otworzono w roku 1974. Dziewiętnaście lat później, czyli w 1993 roku, gdański port stał się spółką prawa handlowego, w której udziały mają władze samorządowe (Gdańska, Gdyni i Sopotu oraz województwa pomorskiego) oraz Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze”. W dwa lata po przemianowaniu na Port Lotniczy im. Lecha Wałęsy (w 2006 roku) lotnisko osiągnęło granicę miliona pasażerów w ciągu jednego roku. Cztery lata później pokonano barierę dwóch milionów.

Port z roku na rok poprawiał swoje wyniki, tak w liczbie pasażerów, jaki i przewożonych ładunków. Od ok. 250 tys. i 1500 ton w roku 1999, przez 680 tys. i 3400 ton w 2005 i rekordowy skok w roku 2006 (niemal podwojenie liczby pasażerów do liczby miliona i 250 tys. oraz ponad 4000 ton ładunków). W 2010 roku przewieziono 2 mln 200 tys. pasażerów, 4400 ton ładunku oraz przeprowadzono 32000 operacji lotniczych, co uplasowało gdański port na czwartym miejscu wśród polskich lotnisk (za warszawskim Okęciem, krakowskimi Balicami i katowickimi Pyrzowicami).

Obecnie Port Lotniczy im. Lecha Wałęsy posiada około 55 stałych połączeń rejsowych z portami tak w Polsce, jak i w Europie oraz rosnącą nieustannie liczbę połączeń czarterowych. Najczęściej wybieranymi połączeniami są te z Londynem, Frankfurtem czy Dublinem. Z portu tego korzystają floty wielu linii lotniczych, także tych najbardziej znanych – Lufthansa, SAS, Air Italy, nasz rodzimy LOT – oraz tanich linii lotniczych (Wizz Air czy RYANAIR).

Początki przedsiębiorstwa sięgają 1941 roku, kiedy to w Brazylii zaczęło funkcjonować Ministerstwo Aeronautyki. Dziesięć lat później powstał Instytut Aeronautyki Technicznej, a wkrótce także Aeronautycznego Centrum Technicznego. W centrum skonstruowano pierwszy samolot. Przeznaczony on był do średniego transportu pasażerskiego. Kolejnym projektem był samolot Bandeirante na maksymalnie 21 osób. Maszyna była przystosowana do zadań cywilnych i wojskowych.

fot. Watch.Out

Oficjalnie firma Embraer działa od 19 sierpnia 1969 roku. Jej głównym zadaniem była seryjna produkcja samolotów Bandeirante. Korzystały z niego brazylijskie siły powietrzne. Później również linie lotnicze Transbrazil. Pierwszym dyrektorem Embraera był Ozires Silva, członek ekipy pracującej nad konstrukcją samolotu. Brazylijski koncern lotniczy rozwijał się, zdobywając licencje na produkcję kolejnych maszyn, m.in. EMB-810 oraz samolotów wojskowych. W 1977 roku firma zaczęła współpracować także z francuskimi liniami Air Littoral. Wkrótce otwarto oddziały na Florydzie i w Paryżu. Firma trafiła na giełdę w Sao Paulo 23 lipca 2003 roku.

Istotnym projektem Embraera był samolot EMB-120 Brasilia. Na pokład mógł przyjąć 30 pasażerów. Wytwarzany był dla amerykańskich linii lotniczych Atlantic Southeast Airlines. W 1989 roku ruszyły prace budowy małego odrzutowca – ERJ-145. Zyskał ono sporą popularność. Jednak lata dziewięćdziesiąte przyniosły kryzys. Brazylijskiemu potentatowi udało się utrzymać na rynku. Poprzedni projekt unowocześniono, konstruując ERJ-135. Najnowsze samoloty przedsiębiorstwa to seria Embraer 170. Polskie Linie Lotnicze LOT stosowały je jako pierwsze. Do dziś wiele modeli Embraerajest w posiadaniu LOT-u.

Lotnisko w Krakowie jest portem klasy 4D z podejściem precyzyjnym klasy I, posiada światła osi drogi startowej.

Pierwsze loty z Krakowa odbywały się w 1923 roku z lotniska Kraków-Rakowice-Czyżyny, powstałe w 1912 roku z powodu rozwinięcia się lotnictwa Austro-Węgier. W 1917 roku lotnisko było jednym z etapów trasy między Wiedniem, Kijowem i Odessą, przeznaczoną dla pocztowej linii lotniczej. Tutaj też założono pierwszą w Polsce jednostkę bojową – 1 Eskadrę oraz Niższą Szkołę Pilotów. W 1923 roku otwarto Cywilną Stację Lotniczą Kraków, która stała się drugim co do wielkości lotniskiem w Polsce. W 1938 roku rozpoczęto loty międzynarodowe na trasie Warszawa – Kraków – Budapeszt.

Wybuch II Wojny Światowej spowodował przejęcie lotniska przez Niemców. Po wojnie lotnisko zaczęło tracić na znaczeniu, gdyż w jego otoczeniu rozpoczęto stawiać nowe zabudowania utrudniające jego rozbudowę. I tak w latach 50-tych postawiono Hutę im. Lenina wraz z dzielnicą Nowa Huta. Rok 1953 był rokiem stopniowej likwidacji i przenoszenia lotniska, aby w 1963 roku zlikwidować je całkowicie. Obecnie najstarsza część lotniska wpisana jest do Rejestru Zabytków.

W 1995 roku lotnisku nadano imię Jana Pawła II. Związane to było z częstymi odwiedzinami papieża w Balicach w trakcie jego pielgrzymek do Polski.

W 1998 roku potwierdzono, że krakowskie pasy startowe, pomimo krótszego rozbiegu, są w stanie przyjąć samolot klasy Jumbo Jet, kiedy 22 kwietnia na lotnisku wylądował izraelski samolot Boening 747-400. Sytuacja potwórzyła się w 2009 roku, kiedy lotnisko przyjęło indyjskiego Jumbo Jeta Boening 747-437.

W 2003 roku władze Krakowa i województwa zdecydowały się na otworzenie drugiego terminala przeznaczonego dla tanich linii lotniczych. Powodem było odrzucenie przez władze lotniska propozycji irlandzkich linii lotniczych Ryanair na utworzenie połączenia. Linie Ryanair prosiły o obniżenie opłat lotniskowych, lecz spotkały się z odmową.

Przed zbudowaniem terminalu dla tańszych przewoźników pojawiły się jednak problemy ze wskazaniem podmiotu odpowiedzialnego za lotnisko. W międzyczasie kilka tańszych linii lotniczych rozpoczęło działalność na lotnisku, przez co dotychczasowi przewoźnicy musieli obniżyć swoje ceny. Rok później do Ryanair dołączyły brytyjskie linie lotnicze easyJet.

Od 2006 roku między centrum Krakowa, a lotniskiem Kraków-Balice kursują szynobusy. Rok później otworzono terminal krajowy z przepustowością 500 tys. pasażerów rocznie oraz wybudowano strażnicę Lotniskowej Straży Pożarnej. W tym samym roku otworzono także międzynarodowy terminal T1 i po raz kolejny zmieniono nazwę lotniska na Kraków Airport im. Jana Pawła II.

Dziś port lotniczy obsługuje połączenia do takich krajów jak Egipt, Bułgaria, Izrael, Portugalia, Grecja, Tunezja, Turcja, Wyspy Brytyjskie, Włochy czy Francja.

Węzeł komunikacyjny tych linii lotniczych znajduje się na Lotnisku Chopina na warszawskim Okęciu. Jest to także od 1934 roku siedziba PLL LOT. Główne porty lotnicze mieszczą się w Poznaniu, Katowicach, Krakowie, Gdańsku i Wrocławiu.

Polskie Linie Lotnicze LOT powstały 1 stycznia 1929 roku, w wyniku połączenia wszystkich krajowych linii lotniczych. Kolejny rok był momentem przyjęcia LOT-u do Stowarzyszenia Międzynarodowego Transportu Lotniczego IATA. W kwietniu odbył się pierwszy międzynarodowy lot tego polskiego przewoźnika na trasie Warszawa – Lwów – Czerniowce – Bukareszt. W następnej kolejności zorganizowano przeloty do Aten, Helsinek i Bejrutu. W 1931 roku ustalono godło PLL LOT – jest nim sylwetka żurawia (do dziś).

Podczas II wojny światowej LOT nie podejmował żadnych działań przewozowych. Swoją działalność wznowił w 1945 roku. W kwietniu uruchomiono przeloty na trasach krajowych, zaś w maju – na międzynarodowych. 4 lata później przywrócono połączenia do Bukaresztu, Budapesztu i Kopenhagi. W 1955 roku PLL LOT przewiozły milion pasażerów, zaś w 1989  roku już 2,3 mln osób.

W listopadzie 1992 roku ten polski przewoźnik lotniczy stał się spółką akcyjną. Wtedy także z myślą o pasażerach często korzystających z usług PLL LOT utworzono program lojalnościowy LOT Voyager. W lipcu 1997 roku polskie linie lotnicze powołały do życia siostrzaną spółkę Eurolot, obsługującą połączenia krajowe. W tym czasie własnością PLL LOT był również polski przewoźnik niskobudżetowy Centralwings. Loty nim zawieszono wiosną 2009 roku. Od 26 października 2003 roku PLL LOT są członkiem międzynarodowego porozumienia przewoźników lotniczych – Star Alliance.

Na początku flota LOT obejmowała tylko piętnaście samolotów typu Junkers F 13 oraz sześć typu Fokker F.VIIa/1m. Dzisiaj polskie linie lotnicze  posiadają 50 samolotów różnego typu, m.in. Boeinig (767-300 ER, 737-400), Embraer (170, 175, 195), ATR (72, 42-500).

Ten polski przewoźnik lotniczy oferuje przeloty w całej Europie, na Bliskim Wschodzie oraz Ameryce Północnej. Liczba pasażerów korzystających z usług Polskich Linii Lotniczych LOT wyniosła w 2009 roku 4,102 mln osób.

PLL LOT są jednym z najlepszych przewoźników lotniczych w Europie Środkowo-Wschodniej. Ich renomę potwierdzają liczne nagrody, które przyznają im wiodące wydawnictwa branżowe.

Ten największy niemiecki przewoźnik lotniczy stał się liderem międzynarodowego porozumienia przewoźników Star Allance. Jego flota liczy ponad 300 samolotów, zaś liczba tras – ponad 220.

Polska siatka lotów (bez przesiadek) Lufthansą obejmuje wyloty do Frankfurtu, Monachium, Duesseldorfu, Berlina, Hamburga i Mediolanu. Ta jedna z niemieckich linii lotniczych oferuje ponad 360 połączeń tygodniowo z 7 polskich lotnisk do 5 portów lotniczych w Niemczech, zaś stamtąd do 191 miast w 78 krajach.

W 2010 roku Lufthansa przewiozła na trasie między Polską a Niemcami ponad 1,2 miliona osób.

Przedsiębiorstwo Lufthansa zostało powołane do życia w 1926 roku. Powstało w niedługim czasie po fuzji „Deutsche Aero Lloyd” (DAL) oraz „Junkers Luftverkehr”. Pierwotnie nazwano ją Deutsche Luft Hansa Aktiengesellschaft. Obecna nazwa – Lufthansa wywodzi się od powietrza („Luft“) i związku średniowiecznych miast europejskich kupieckich nad Bałtykiem oraz Morzem Północnym („Hans”). Po okresie II wojny światowej Lufthansa wznowiła swoją działalność dopiero w latach 50. W tym czasie we Wschodnich Niemczech powołano linie lotnicze o nazwie Interflug. Rok 1991 był momentem zlikwidowania Interflug i zerwaniem zakazu lądowania samolotów Lufthansy w Berlinie Zachodnim.

Lufthansa to pierwszy przewoźnik lotniczy, który wprowadził do swojej floty Boeinga 737 oraz jedyny, który wszedł w posiadanie wersji 737-100 tych samolotów.

W 2003 roku Lufthansa otworzyła międzynarodowy port lotniczy im. Franciszka Józefa Straussa w Monachium, będący jednym z pierwszych w Europie terminali należących częściowo do linii lotniczych.

Data 17.05.2004 przyniosła Lufthansie (jako pierwszemu przewoźnikowi) członkostwo w programie Connextion firmy Boeing, umożliwiającego pasażerom korzystanie z internetu także na pokładzie samolotów tej firmy.

W marcu 2005 roku dokonano fuzji Lufthansy ze szwajcarskim przewoźnikiem Swiss.

Deutsche Lufthansa Spółka Akcyjna Oddział W Polsce ma swoją siedzibę w Warszawie.

Firma powstała w 1916 roku w Seattle (USA) i początkowo nosiła nazwę „Aero Products Co.”, dopiero w rok później przyjęła nazwisko jednego z współzałożycieli – Williama Boeinga. Początkowo produkowała ona małe samoloty cywilne (takie jak pierwszy wyprodukowany model – B&W Seaplane), później zaczęła powiększać swoje maszyny, by były zdolne przewozić większą ilość osób i towarów (między innymi listów i przesyłek pocztowych).

Wraz z nastaniem II wojny światowej Boeing zaangażował się w produkcję militarną. Z fabryk firmy pochodziły głównie bombowce takie jak B-17, B-29 „latająca superforteca” (to z tych maszyn zrzucono bombę atomową na Hiroshimę) czy B-47. Po wojnie, gdy dochody firmy spadły ratowała się ona przerabiając część z już wyprodukowanych bombowców na samoloty transportowe i latające cysterny. Zakończenie wojny nie oznaczało jednak przerwania prac na polu militarnym. Już w latach czterdziestych Boeing rozpoczął prace nad zastosowaniem silników odrzutowych w swoich samolotach. Jedną z maszyn, która jest owocem tych prac, jest B-52 – sąmolot, który zadebiutował w 1952 roku, a który jest używany przez armię Stanów Zjednoczonych do dziś. Wtedy też Boeing rozpoczął produkcję śmigłowców.

Kolejny etap rozwoju firmy jest jeszcze ciekawszy. Otóż ten producent samolotów zaangażował się w amerykański projekt podboju kosmosu. Wyprodukował on sondy Lunar Orbiter, a także pierwszy człon rakiety Saturn (która to wyniosła, po raz pierwszy w historii, człowieka na powierzchnię Księżyca). Jednak Boeing do dziś najbardziej znany jest jako producent samolotów pasażerskich. Takie modele jak B707 (pierwszy dalekodystansowy samolot firmy), B727 czy B747 „jumbo jet” przyniosły amerykańskiemu producentowi ogromne wpływy do budżetu. Po wielu wzlotach (lata 80) i upadkach (głównie lata 70, ale również koniec lat 90) Boeing pozostaje symbolem transportu lotniczego. Dość powiedzieć, że oznaczenie jednego z modeli – „jumbo jet” – weszło na stałe do potocznego języka i wykorzystywane jest do opisu wszystkim wielkich samolotów pasażerskich. Także tych wyprodukowanych przez konkurencję.

Lotnisko powstało w 1934 roku. Uroczystego otwarcia dokonał ówczesny prezydent Polski Ignacy Mościcki. Wtedy lotnisko nosiło nazwę Warszawa-Okęcie.

Sama budowa lotniska kosztowała państwo 10 mln zł. Pierwszy rok przyniósł obsługę 10 750 pasażerów, co pozwoliło lotnisku zaistnieć na arenie europejskiej. Coraz bardziej zwiększająca się liczba pasażerów wymusiła rozbudowę i modernizację lotniska. Wyznaczono także trasy lotnicze nad Polską i strefy zakazane i niebezpieczne. Przed wojną lotnisko posiadało 6 połączeń krajowych i 17 zagranicznych.

Tuż po rozpoczęciu wojny wojska niemieckie przejęły lotnisko, zakładając na nim szkoły lotnicze oraz warsztaty naprawcze samolotów Luftwaffe. Wybudowano także pierwszą betonową drogę startową. Niestety, wycofujące się wojska niemieckie dokonały dużych zniszczeń w 1945 roku, pozbawiając lotnisko pasa startowego i infrastruktury.

Odbudową zniszczonego lotniska zajęły się Polskie Linie Lotnicze LOT. W przeciągu dwóch lat wybudowano pas startowy i postojowy, wieżę kontroli lotów oraz budynek dworcowy.

W maju 1959 roku utworzono Zarząd Ruchu Lotniczego i Lotnisk Komunikacyjnych. Do jego zadań należało m.in. kierowanie i kontrolowanie ruchu lotniczego zarówno nad lotniskiem, jak i poza czy budowa i rozbudowa lotnisk w Polsce.

Powstały projekt Międzynarodowego Dworca Lotniczego zakładał obsługę 1 mln pasażerów rocznie.

W 1969 roku MDL został otwarty, dwa lata później obsługiwał już milion pasażerów rocznie.

Krajowy Dworzec Lotniczy przeniesiono do pawilonu przy ul. 17 Stycznia, a cztery lata później – do tzw. „hali fińskiej”. Poddano modernizacji drogę startową nr 1 i 3, a nr 2 stała się drogą kołowania ze względu na bliskość Pałacu Kultury i Nauki i masztu w Raszynie.

W 1983 roku ruch i liczba pasażerów wzrosła, dlatego też postanowiono o dalszej rozbudowie lotniska. Stworzono także nową instytucję zarządzającą ruchem lotniczym i lotniskami, pod nazwą Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze”.

W 1990 roku rozpoczęto budowę nowego terminalu, czym zajęła się niemiecka firma Hochtief oraz 164 podwykonawców.  W 1999 roku obsługiwano już 4 mln pasażerów rocznie.

Po zwiększeniu stanowisk odprawy bagażowo-biletowej do 46, przepustowość lotniska wzrosła do 6 mln pasażerów rocznie.

W 2001 roku Lotnisko-Okęcie zmieniło nazwę. W uroczystości uczestniczył ówczesny prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski, a lotnisko zyskało nazwę Lotnisko Chopina.

W 2004 roku rozpoczęto budowę Terminala 2, co było największą inwestycją w historii polskiego lotnictwa cywilnego. Niestety w związku z niedopełnieniem terminów przez głównego wykonawcę – polsko-hiszpańskie konsorcjum budowlane Ferrovial Agroman, odstąpiono od budowy Terminala 2.

Na terenie portu lotniczego znajduje się również Dworzec Towarowy CARGO i Wojskowy Port Lotniczy, używany przez 36 Specjalny Pułk Lotnictwa Transportowego, obsługiwany przez 1 Bazę Lotniczą.

Dziś, po blisko 76 latach, Lotnisko Chopina odprawia ponad 8 milionów pasażerów rocznie i jest jednym z czołowych europejskich portów lotniczych.

Air Europa obsługują połączenia z Ameryką Południową, Europą, Karaibami i Północną Afryką. Linie Air Europa obsługują wybrane połączenia czarterowe między lotniskami w Polsce i w  Hiszpanii. Proponują one wyloty na około 44 trasach, także wewnątrz Hiszpanii. Dzięki tym liniom lotniczym możemy udać się do Budapesztu, Mediolanu, Paryża, Pragi, Rzymu czy nawet położonego w Afryce Marrakeszu. W Ameryce Płd. i Łacińskiej samoloty firmy Air Europa docierają do Buenos Aires, Cancun, Caracas, Hawany oraz Santo Domingo. Jeśli chodzi o połączenia krajowe, to oferta Air Europa obejmuje takie miasta jak: Alicante, Asturias, Barcelona, Bilbao, Badajoz, Fuerteventura, Gran Canaria, Grenada, Ibiza, Lanzarote, Las Palmas, Malaga, Minorka, Majorka, Madryt, Santiago de Compostela, Saragossa, Salamanka, Sevilla, Valladolid, Teneryfa, Walencja i Vigo. Air Europa można wylecieć z lotniska na warszawskim Okęciu.

Historia tego hiszpańskiego przewoźnika rozpoczęła się w 1986 roku. Air Europa stanowiły pierwsze prywatne hiszpańskie linie lotnicze. Powstały jako część British ILG – Air Europe. Początkowo przedsiębiorstwo działało pod nazwą Air Espania i było pierwszą hiszpańską spółką zajmującą się regularnymi przelotami wewnątrz kraju. Od września 2007 roku Air Europa należy do sojuszu SkyTeam, która jest drugą na świecie grupą zrzeszającą linie lotnicze.

Flota Air Europa obejmuje 43 samoloty typu Boeing (737-400, 737-800, 767-300) oraz Airbus A330-300. W latach 2010-2014 planowany jest zakup kolejnych 34 Boenigów 737-800.

W 2007 roku Air Europa przewiozła niemal 10 milionów pasażerów, pobiła wówczas swój rekord w ilości korzystających z jej lotów osób.

Linie lotnicze Air Europa docierają do bardzo ciekawych wypoczynkowo miejsc, dlatego też oferta tego hiszpańskiego przewoźnika cieszy się nieustającym zainteresowaniem.

W 1967 roku ministrowie Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii zadecydowali, że Europa powinna wzmocnić współpracę na polu techniki lotniczej, co miało na celu wsparcie rozwoju gospodarczego i technologicznego starego kontynentu. Owocem tego spotkania była międzynarodowa spółka Airbus. Juz pięć lat później powstał pierwszy model Airbusa – A300. Chociaż nikt z kierownictwa firmy tego nie przyznał, był to model, który miał rzucić wyzwanie amerykańskiemu monopolowi na rynku lotniczym (potentatami były wtedy firmy Boeing, Lockheed i McDonnell Douglas).

Dwa lata po pierwszym locie A300 został wprowadzony do komercyjnego użytku przez francuskiego przewoźnika Air France (pierwszy lot odbył na trasie Paryż – Londyn). Kolejny ważny punkt w historii Airbusa to rok 1987, gdy zaprezentowano model Airbus A320 – pierwszy samolot pasażerski wyposażony w technologię fly-by-wire. Był to spektakularny sukces, a model ten szybko stał się najczęściej zamawianym przez linie lotnicze samolotem świata.

Kolejnym, być może największym, sukcesem mającego swoją siedzibę we francuskiej Tuluzie konsorcjum jest zaprezentowany po raz pierwszy w 2005 roku model Airbus A380. Jest to największy samolot pasażerski na świecie. W standardowej wersji mieści on 555 pasażerów, jednak może być modyfikowany aż do niebotycznej liczby 853.

Jednak Airbus to nie tylko lotnictwo cywilne. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych konsorcjum rozpoczęło ekspansję na rynek samolotów przeznaczonych do celów militarnych. Tak powstała pod-spółka Airbus Military SAS, która ma specjalizować się w dwóch typach maszyn – powietrznych tankowcach i samolotach transportowych.

Obecnie Airbus jest właścicielem fabryk w czterech państwach świata i zatrudnia pracowników z kilku krajów (w tym także ze Stanów Zjednoczonych czy Chin). Co ciekawe w przyszłości największym zagrożeniem dla europejskiego producenta będzie nie odwieczny rywal Boeing, a firmy z Chin. Już teraz plany firmy Comac – producenta z „państwa środka” zmuszają Airbusa do zwiększenia wydatków na nowe technologie, tak by zachować pozycje lidera światowej sprzedaży. Nie zmienia to jednak faktu, że Airbus stał się symbolem ogromnych samolotów pasażerskich.

Jest to trzeci w Polsce port lotniczy pod względem przepustowości pasażerów, skupiony głównie na tańszych liniach lotniczych. Dwa terminale pasażerskie (strefa Schengen i non-Schengen) pozwalają na obsługę 3,6 mln pasażerów rocznie.

Lotnisko położone jest w miejscu, gdzie w 1940 roku istniało niemieckie lotnisko polowe zbudowane przez żołnierzy Luftwaffe. Posiadało ono trzy bitumiczno-betonowe pasy, szerokie na 50 metrów i długie od 1 do 1,5 km i służyło przeładunkowi materiałów przeznaczonych na front wschodni. Tam też po raz pierwszy testowano niemieckie Messerschmitty 163 Komet – przechwytujące samoloty myśliwskie z silnikiem rakietowym.

Po wycofaniu się z oddziałów niemieckich lotnisko okupowane było przez żołnierzy Armii Czerwonej, którzy na początku lat 50-tych przekazali lotnisko polskim żołnierzom. Wtedy też na lotnisku zaczął stacjonować 39 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego.

6 października 1966 roku lotnisko zostało otwarte dla cywilnego ruchu pasażerskiego. Pierwszym kursem było lot Polskich Linii Lotniczych LOT do Warszawy. Cywilni piloci zaczęli współpracować z wojskowymi kontrolerami lotu.

Dalsze inwestycje w lotnisko spowodowały budowę niewielkiego terminalu pasażerskiego.

W roku 1990 PLL LOT wykonał ostatni lot w kierunku Warszawy, po czym lotnisko Katowice-Pyrzowice przestało przyjmować i wysyłać samoloty z powodów zmiany systemu politycznego w Polsce.

2 lata później, 2 lipca 1992 roku, PLL LOT wznowił loty do Warszawy, a rok później niemiecka Lufthansa, po 54 latach przerwy, wznowiła loty z katowickiego lotniska do Frankfurtu.

W 1994 roku lotnisko przejmuje zarząd Górnośląskiego Towarzystwa Lotniczego S.A., a także otwarty zostaje unowocześniony terminal pasażerski.

W 1997 roku otworzono Terminal CARGO, a cztery lata później wydłużono pas startowy o 420 metrów. Dziś liczy ona 2,8 km.

W 2004 roku rozpoczęto współpracę z węgierskimi tanimi liniami lotniczymi Wizz Air i w dalszym ciągu rozbudowano terminal pasażerski do powierzchni 7 600 m2, zwiększając tym samym przepustowość pasażerów do 1,7 mln rocznie.

Wejście Polski do Unii Europejskiej spowodowało wzrost liczby pasażerów oraz pojawienie się większej liczby tańszych przewoźników. Aby usprawnić nie tylko obsługę pasażerów, ale i sam dojazd do lotniska, zdecydowano się na rozbudowę drogi ekspresowej S1.

W 2007 roku otworzono Terminal B, co daje roczną przepustowość 3,6 mln pasażerów. W planach jest budowa trzeciego terminalu.

Terminal A zajmuje się lotami do strefy non-Schengen m.in. Birmingham, Bristol, Dublin, Cork, Liverpool, Londyn, Kijów, obsługiwany jest przez tanich przewoźników jak Wizz Air, Wizz Air Ukraine, Ryanair.

Terminal B zajmuje się lotami do strefy Schengen, m.in. Frankfurt, Dusseldorf, Monachium, Turyn, Warszawa, Gdańsk, Rzeszów, Barcelona, Dortmund, Eindhoven czy Oslo, obsługiwany jest przez przewoźników jak Lufthansa, LOT, OLT Jet Air i Wizz Air.